Dokładna-analiza zasady działania i składu strukturalnego łożysk wahadłowych ciernych (FPB)

Apr 09, 2026 Zostaw wiadomość

Chociaż łożyska wahadłowe cierne (FPB) wydają się mieć prostą konstrukcję, każdy element i szczegół konstrukcyjny został precyzyjnie zaprojektowany zgodnie z zasadami mechanicznymi. Zrozumienie ich budowy i mechanizmu działania pozwala w pełni zrozumieć, dlaczego są one uważane za jedno z optymalnych rozwiązań izolacji sejsmicznej.

 

Standardowa struktura FPB: cztery podstawowe komponenty o odrębnych funkcjach

 

Standardowe łożysko wahadłowe cierne składa się z czterech kluczowych elementów, które współpracują ze sobą w celu uzyskania izolacji sejsmicznej, rozproszenia energii i automatycznego centrowania.

 

  • Górna płyta łożyska

Górna płyta nośna, sztywno połączona z konstrukcją nośną, np. belkami, płytami stropowymi i filarami mostu, ma jako podstawę precyzyjnie obrobioną-obrobioną maszynowo wklęsłą powierzchnię kulistą. Służy jako główny tor ruchu oscylacyjnego i przejmuje pionowe przenoszenie obciążeń oraz prowadzenie poziome.

 

  • Blok przesuwny (sferyczna wyściółka kapturka)

Blok ślizgowy, umieszczony pomiędzy górną i dolną płytą nośną, jest ruchomym elementem rdzenia. Jego powierzchnię pokrywają materiały o niskim-tarciu i zużyciu-odporne na zużycie, takie jak politetrafluoroetylen (PTFE), tworzące parę cierną z kulistą powierzchnią stali nierdzewnej. Zapewnia to płynne przesuwanie i rozpraszanie energii poprzez tarcie.

 

  • Dolna płyta łożyska

Dolna płyta nośna, przymocowana do fundamentu lub filaru, ma płaską lub pasującą wklęsłą kulistą powierzchnię górną. Zapewnia stabilną podstawę, ogranicza zakres obrotu i utrzymuje ogólną stabilność łożyska.

 

  • Zespół uszczelniający i ograniczający

Zespół ten zawiera-pyłoszczelne uszczelki, kołki ograniczające, wpusty prowadzące i inne części. Zapobiega przedostawaniu się kurzu i wilgoci do interfejsu ślizgowego, aby uniknąć ścierania. Ograniczaj przemieszczenie sworzni w normalnych warunkach pracy i automatycznie odblokowuj podczas trzęsień ziemi, aby zapewnić wystarczającą przestrzeń wahadłową.

 

Zasada działania FPB: Trzy-3-stopniowa ochrona sejsmiczna

 

Łożyska wahadłowe cierne działają całkowicie zgodnie z prawami fizycznymi bez zasilania zewnętrznego. Aktywują się automatycznie podczas trzęsień ziemi i samoczynnie się centrują po zdarzeniu, zapewniając wysoką wydajność i niezawodność w całym procesie.

 

(1) Inicjacja i oddzielenie: przerwanie transmisji energii sejsmicznej

Gdy pozioma siła sejsmiczna przekroczy próg tarcia statycznego pomiędzy klockiem ślizgowym a powierzchnią kulistą, sztywne połączenie łożyska zostaje zerwane. Pomiędzy nadbudową a fundamentem następuje względne poślizg, całkowicie odcinając drogę przenoszenia energii sejsmicznej do konstrukcji nośnej i zapobiegając bezpośredniemu oddziaływaniu sejsmicznemu.

 

(2) Oscylacja i rozpraszanie energii: przekształcanie i zużywanie energii sejsmicznej

Blok przesuwny wykonuje ruch wahadłowy-po wklęsłej kulistej powierzchni, lekko unosząc nadbudowę i przekształcając sejsmiczną energię kinetyczną w potencjalną energię grawitacyjną. Tymczasem ciągłe tarcie na styku ślizgowym generuje opór, zamieniając pozostałą energię sejsmiczną w ciepło i znacznie zmniejszając amplitudę drgań konstrukcji.

 

(3) Ponowne centrowanie grawitacyjne: automatyczne resetowanie po trzęsieniach ziemi

Kiedy trzęsienie ziemi ustanie, grawitacja działająca na nadbudowę ciągnie blok przesuwny z powrotem do położenia środkowego wzdłuż kulistej powierzchni, osiągając automatyczny reset bez zasilania przy prawie zerowym przemieszczeniu resztkowym. Dzięki temu konstrukcja powróci do swojego pierwotnego położenia bez wpływu na późniejsze użytkowanie.

 

Kluczowe parametry projektowe: Podstawowe wskaźniki określające wydajność FPB

 

  • Promień krzywizny sferycznej

Promień krzywizny określa okres izolacji. Większy promień skutkuje dłuższym okresem izolacji, co pomaga uniknąć dominującego okresu sejsmicznego w danym miejscu i zapobiega rezonansowi.

 

  • Współczynnik tarcia

Kontroluje siłę aktywacji i efektywność rozpraszania energii, w typowym zakresie 0,03–0,12. Równoważy to stabilność strukturalną w przypadku niewielkich trzęsień ziemi i obciążeń wiatrem, a także zdolność rozpraszania energii w przypadku większych trzęsień ziemi.

 

  • Ostateczne przemieszczenie

Zaprojektowany, aby dostosować się do maksymalnej amplitudy wahań podczas rzadkich trzęsień ziemi, zapewnia, że ​​łożysko nie zostanie wyciągnięte ani nie ulegnie awarii w ekstremalnych warunkach.